I've missed my blog site! I've been so busy to post some of my sweetest events in my life. Hahaha.

Tomorrow will be our NCAE! My mind is so tired reviewing my past-years lessons. A little bit "recall".
I think my head is going to burst because of too much many information I've read. Full memory. No space of new item.
I don't know how was the exam will be like. I'm not that nervous & not that excited. Just nothing.

Okay. Lovelife.

Actually, this week, I'm so in love. Yay! It's just because of him.
Last Sunday, he texted me. That time, I'm a LITTLE, yah little, bit mad at him maybe because I did not felt his existence in almost one week! He said that he was busy - a thing that I understand. Later on, we're okay. Then, he said mahal na mahal kita. I was surprised because I've missed those words. A little curve in my face started to appear. A smile.

Conversation continues. When the time that we're about to go to sleep, that little curve was still on my face. And I've felt a feeling of gratitude. I prayed to thank Him for this very wonderful gift - he.

Until I fell a sleep, I was smiling. Crazy. :)

"diorama"

"Ayan na s'ya!"..
Sabi ng klasmeyt kong kanina pa yatang naghihintay sa akin sa may stage ng covered court ng subdivision namin. Nahalata kong kanina pa nga silang naghihintay.

Kasabay ng umaambong panahon, sinugod ko ang lugar [covered court] kung saan nga kami gagawa ng DIORAMA kahit medyo sumasakit ng bonggang-bongga ang ulo ko. Umakyat na ako ng stage kung saan napag-usapan naming pumwesto. Agad kong nilabas lahat ng gamit na gagamitin namin: props sa diorama (higaan, nurse, doktor, basta yung mga nakikita sa loob ng ospital). Kulang!

Ako: Sige, babalik na lang ako ng bahay. Kukuha na lang ako ng cutter, glue gun, ruler pati gunting na rin
Camarce: Sige. Sama na lang ako sa'yo.
de Guzman: Ako rin! Sama na rin ako.

Nagbukas na ako ng payong kasi medyo umaambon pa.

Ako: *kay de Guzman* Ikaw na lang humawak ng payong. Nasa gitna ka eh!
de Guzman: *lumipat sa gilid ni Camarce* Ikaw [Camarce] na lang, matangkad ka eh!

Nagturuan pa kung sino ang hahawak ng payong!

Blah..blah...blaaaahhhhhhh...

Kwentuhan, tawanan hanggang makarating sa bahay namin.

Ako: Oh! Sila Fabellore 'yon ah! Ano ginagawa nila dito?

Lalapit sila "lola" (tawag ko kay Encabo).

Ako: Lola! Anong ginagawa nyo dito?
Encabo: Pinuntahan ka namin dito. Kaso walang sumasagot.
lalapit at sisingit sa usapan si Fabellore..
Fabellore: Sa'n ba kayo nanggaling? Kanina pa kami tumatawag sa bahay nyo.
Ako: Nandoon kami sa court.
lalapit din si Malayan...
Malayan: Oo nga.

Binuksan ko na yung gate ng bahay namin. Hindi ko sila pinapasok kasi magulo ang bahay. Nahihiya ako. Naghanap na ako ng mga bagay nakailangan namin para sa project.

Fabellore: *sumisigaw sa labas* Astilla, may tubig kayong malamig?
Ako: *
Hindi ako sigurado sa sagot ko. Nag-iisip ako na sana meh tubig nga yung ref namin!
Ako: *sa sarili* Haaaaay. Buti na lang.

Kumuha ako ng baso, yung SpongeBob yung design!

Pumasok ako ulit. Sumigaw naman si Lola!

Encabo: Apo, may tubig kayong hindi malamig.
Ako: Ahh. Oo! Wait lang.

Kumuha ako ulit ng baso at sinahod sa mineral water na nakalagay sa blue na jug.
Paglabas ko.....

Fabellore: Wow! SpongeBob din 'yung baso! Ang dami aa.
Ako: Syempre.

Pagkatapos magawa ang lahat, babalik na kami sa court. Kami nila Camarce & de Guzman yung magkakasama. Humiwalay na kami kina Fabellore.

Ako: Uy! Yung brush pa pala para sa poster paint!
Camarce: Ay Oo nga pala. Sige, hanap tayo sa mga tindahan.

Unang tindahan...

Kami: Ate, may paint brush kayo?
Tindera: Wala eh.

Ikalawang tindahan..

Kami: May paint brush po kayo?
Tindero: Wala.

Ikatlong tindahan..

Kami: May paint brush po kayo?
Tindera: Wala...
Ako: Ah.. Ok po. salamat.

Ika-apat na tindahan...

Kami: May paint brush po kayo?
Tindera: Wala kami nun.
Camarce: *pabulong sa amin* Magsara na kayo!

tawanan...hahaha...

Marami pa kaming dinalaw na tindahan. Hindi lang apat!
Hanggang sa pati ang shop na nag-aayos ng mga TV at elektrik fan eh sinugod din namin.

Ako: Kuya, may paint brush po kayo?
Kuya: Wala eh.
Camarce: Kahit yung gamit na po?
Kuya: Ginagamit ko eh.

ang gandang sagot.. T_T

May sumingit na isa pang "kuya"..

Kuya2: Doon sa may Hardware.
Camarce: Saan po?
Kuya: Blaaah.... ganito..ganyan....
basta sinabi nya yung direksyon.
Kami: salamat po!

Pagkarating ng kanto...

de Guzman: Bili tayo banana-cue!
Camarce: Sige.. gutom na ako.
Ako: Ako din! nagutom na ako kakalakad.


Ayan! nakabili ng rin ng brush na maliit. Agad na kaming pumunta ng court para gumawa na ng project.

mga 1 hour kaming gumawa...

Adik nga lang! Walang kuryente sa court! Di tuloy kami nakagamit ng glue gun. Pero no-solve 'yon!
Kandila & Posporo to the rescue!!!

Mano-mano naming tinapat sa apoy yung glue stick. tapos ayun...

Nag-color din kami ng illustration board..

Ayun lang naman ang nagawa namin.

Tssssss. Isang oras na 'yon, iyon lang ang nagawa namin! Ayus ahh.



ending ng walang kwentang post

Pahingi ng Papel

Sa isang classroom, may iba't ibang klase ng mga estudyante. May mayaman, ok lang at mahirap (excuse me. ayan talaga ang right term eh). Hindi maiiwasang may ganun talaga.

Ang mga mayayaman may mechanical pencil, correction tape (yung tuyo na pinapahid aah!), isang set ng iba't ibang klase ng papel (1/4, 1/2 crosswise & lenghtwise at 1 whole), notebook na tigte-thirty pesos (lalo na yung Cattleya), sosyaling bag at kung anik-anik pa.

Si ok lang, ok lang din ang mga gamit. Di gaanong mahal at gaanong ka-cheap. Ok nga lang! Medyo mababa nga lang sa mayayaman.

Yung poor may mga gamit din noh! Kaso di ganun ka sosyal tulad ng mga mayayaman. Malamang di ganun ka afford! (ouch naman! hahaha)

Isang araw sa room ng 4-C..

Isang pangkaraniwang araw lang naman. Walang espesyal, walang bagyo, walang kakaiba at higit sa lahat nakakatamad. Masaya ang lahat pag walang teacher! Sino ba naman ang matutuwa pag walang teacher di ba? Akyat-baba, punta canteen, gawa ng hinahabol na assignment na ipapasa na sa next subject, tulala, soundtrip (gitara, radyo, iPod, cellphone..), paypay (dahil sira ang elektrik fan), tambay sa corridor at umiidlip. Ayan ang mga madalas na eksena sa loob ng classroom pag walang teacher! Kahit ganun, masaya!

*may papasok na isang kumpol ng kaklase mula sa pintuan*

Student1: *nakaupo* nandyan na ba si ma'am??
Student2: *papasok* Oo!
Student3: *katabi ni Student 1* Aw! Anu ba yan! Badtrip!

Naririnig ko yan! Minsan diyalogo ko rin ang mga yan. hahaha!

Papasok na si teacher.

Teacher: Good morning class.
4-C: Gooooooooooood morning Mrs ****!
Teacher: Again.
4-C: Gooooooooood morning Mrs. ****!
Teacher: Hindi ba pwedeng iklian yan! *titingin sa isang sulok..may naka-upo!* O ikaw! mabigat ba yang dinadala mo??
4-C: Good morning Mrs. ****!
Teacher: Kaya naman pala eh! sit down.

Magtuturo na si teacher.

Sulat ng lecture, soundtrip (pa rin), tutungo-tungo (sa antok), nagdo-drawing sa likod ng notebook (F.L.A.M.E.S pa kamo!), nagpu-pulbos at nagpa-pabango at nananalamin. Ayan ang mga nakikita ko sa tuwing lumilingon ako sa likod. Halatang BORED ang mga klasmeyts ko!

Biglang nabuhayan nang.....





Teacher: Okay class, close your notebooks and get 1/4 sheet of paper.

Vanezza: Tssss. ayan na naman si ma'am! quiz na naman after discussion! *bubulong sa katabi* kainis!
Seatmate1: Oo nga.
Vanezza: Patingin nga ng notes mo. Review lng ako konti. *sabay kuha ng papel sa bag*
Seatmate2: Pahingi naman ako.
Vanezza: Sige sige.

Ayan! nagsimula na ang quiz.

Medyo naiinis ako pag ganun. Kaso pinipigilan ko lang. Hindi naman sa nagpapaka-plastik ako, ayaw ko lang magdamot. Kaso d naman mawawala yung feeling na pagkainis pag ganun di ba. Kasi binibili din yun eh. Mahirap na buhay ngayon! Pati kendi sa canteen piso isa na. Ayus! Anu yun, GINTO!?

Kaya, it's good to be generous! naks!




Ilang beses nang nagyayari sa akin ang mahingian ng papel. Halos araw-araw nga eh. Pero di naman kami mayaman dahil namimigay ako ng papel??! Sadyang mabait lang talaga ako kaya ako namimigay. Nyahahahaha!.





Wala pang kalahating buwan, nasa kalahati na lang ang kapal ng pad paper ko.

highest!

wow! grabe! this is the very first time sa 4th year highschool life ko na ako ang highest sa diagnostic test sa Filipino!
whoah! hindi ko ine-expect iyon nuh! malay ko bang matalino ako nung mga panahon na sinasagutan namin yung test. nyahahaha!

39/50 yung grade ko nyun. ako yung unang nag-pasa ng paper kasi nagka-countdown ng grade yung isa kong classmate. parang bang binabanggit nya yung numbers 50..49..48..47.. so on.. eh ako yung unang nag-pasa. it means ako yung highest. ayiiiii!! :))

nung natanggap ng teacher ko yung paper ko, sabi nya, "astilla..palakpakan nyo sya.."
ayun! palakpakan sila. hahaha. tawa ako nun ng tawa.



ayun! tapos na.
masyadong mababaw lang ang kaligayahan ko kaya ko isinulat yun dito.

:D

a school full of strangers;))

Yahoo! Summer is near, it means that school days will end soon.

After almost 10 months I've spent in my new school (actually, i am a transferee in my school today), school will end. It looks like it happened in a single blink of an eye. My first day in my new school was so frustrating for me. Why? First, I don't know everybody my the room. They are all strangers for me. Second, I am a shy-type person. I mean, it's a little bit hard for me to be friends with others. Third, there's one question always flash in my mind: "Who can be my companion when I go to canteen or comfort room?". Actually, I am a kind of person who hates being alone. Every time it happens to me, I'm starting
to be emotional and kinda sad.

I know it's a "tradition" that in first two to three days of school there will be a self-introduction.
I really hated that! It is my weakness--- to stand and talk infront of crowd but I need
to do it.

After introducing ourselves, I knew that I was not the only one who is a transferee. I thought we
are 10 of them. Then, i knew that we are 80+ students in the room! Hmmm... "Will I be able to know
all of their names? Whoah! Maybe it will take a couple of months to know all their names", I said
to myself.

I can't believe myself that I can mingle with "strangers". Some of them were my friends in just a simple smiles, thoughtful hellos and crazy talks.
In my new school, I experienced cleaning the room, applying floorwaxes, sweeping the floor,
throwing trash bags, crowded classroom, hot room temperature, copying assignments, gossips,
love teams, teachers' sermons, sleepy disease;), "can I have paper" lines of classmates every time we
have quizzes, soundtrip if we don't have teachers. These are the things I've never experienced in
my old school. In my old school, we dont have to clean the classroom bacause we have janitors, we have
cozy feeling because we have airconditioners and we don't have crowded classroom because we
are only 30 students & we have a room big enough for us.

My old & new school have many differences. So I call it, "experience". I encounter different experiences
in my old school from my new school.

Eventhough I have crazy, worst & embarassing moments in my new school, I will never forget it.
Especially my classmates, they've showed me different kinds of attitudes to accept & overcome. I will also
not forget my close friends. And I will never ever forget all the bonding moments we have shared.
For sure, will miss them when summer comes. In summer, projects, homeworks, activities, boring class
discussion & non-stop sermons of our teacher will end but i do hope that friendship will not end. :)